Qeyri-sərbəst toplaşmaq azadlığı


“Sərbəst toplaşmaq azadlığı haqqında” qanuna edilən dəyişikliklər artıq qüvvədədir.  Prezident tətbiq sərəncamını verib.  Qanuna görə icazə almadan aksiya edənlər 5000-8000 manata qədər cərimələnə bilər. İndiyədək bu məbləğ 300 AZN imiş.

Qanunda “sərbəst” və “azadlıq” kəlimlərinin yanında “icazə” kəliməsini anlamağa çalışıram. Anlaya bilmirəm. Bəlkə siz başa düşürsünüz hə? Məncə, qeyri-sərbəst toplaşmaq haqqında qanundur bu. Məni yanlış anlamasın “savadlı” hüquqşünaslarımız və “qanun” yazarlarımız. Savadım bu qədər şərhə yetir və məncə, bu qanunun sərbəst toplaşmağa heç bir dəxli yoxdur.

Azərbaycan vətəndaşı niyə sərbəst toplaşmaq istəyir? Hər halda problemlərini eşitdirmək üçün. Problemləri demək üçün icazə almaq gərəkdirmi? Bəs icazə necə, verilirmi? Əlbəttə verilir, gözdən uzaq könüldən iraq bir yerdə.  Sivil qaydada sərbəst toplaşma haqqı olmalıdır hər bir insanın. Və bunun üçün icazə istənilməməlidir.

8000 AZN  cərimə! Azərbaycan vətəndaşı bu qədər maaş alsa görəsən səsini çıxarardımı? Cərimələnə bilər izinsiz toplaşanlar, nə az, nə çox 8000 AZN.

80 manat maaş alan insanlar, icazə verilməsə sərbəst toplaşmağa cəhd belə eləməyin. 10 il işləsəniz də altından çıxa bilməzsiniz!

Posted in Şizofrenik sayıqlamalar | Tagged , , , | Leave a comment

Eşqə oyanmaq


Modern dərviş deyirlər ona. Mərcan Dədənin insanı dekanstruksiya edən neydə bəstəsi. Bir mahnı insanı bu qədər düşündürüb, bu qədər rahatlada və eyni zamanda onu bu qədər içindən məhv edə bilməz… bütün pislikləri. Ruhun arınmaq zamanıdır dediyim hər dəqiqə dinlədiyim bu mahnı göz qapaqlarımı yummağa məcbur edir, könül qapılarımı açmaq üçün. Mahnı içimdə baş qaldırır.

Həyatda niyə varam? Sevmək üçün, birmənalı şəkildə cavab budur. Sonrakı hər addım da sevməkdən doğmalı. Sevməsəm varlığımın mənası olmaz. Sevgimlə bütünləşmək və onda var olmaq, ərimək yox olmaqdan qorxmamaq. Alçaq könüllülük, sevgisiz nə qədər faydasız və əngəlli olduğunu anladır bu musiqi. Doldur, sufi, qədəhləri eşq ilə deyir. Ağlımız başdan çıxsın. Nə qədər ki, ağıla bərk-bərk tutunuruq ruhumuzu unuduruq və gerçək olandan qorxuruq.

Əvvəl tək idik, indi bir olduq. Yəni sevgiyə oyandıq. Bəlkə də, “şükür biz də sevdik nəhayət” deyə bilmək üçün varıq. Yaşayırıq, nəfəs alırıq. Hardasan deməkdən qorxa-qorxa sevmək üçün. Hardasan sualı sevdiyinə doğru bir arayışdır, yola çıxmaq üçün verilən sualdır. Hardasan? Birlikdəliyə çağırışdır. Bəlkə ən yaxınında, bəlkə də ağrıdan qoruduğun hər yerində. Bir də baxırsan ki, ağrını sevirsən. Ağrı sənə dəyəri xatırladır. Sevdiyinin dəyərini. Bədən ağrıları sevgisiz ruhun yanında heç olur. Sevgi yoxdursa onsuzluğun ağrısını kəsəcək  bir ağrıkəsici də yoxdur.

Sevgi təvəkkül etdiyin yerdə səninlədir. Sevmək təvəkkül etməkdir.

İnsanlar nə qədər düşünür, yarım olduqları haqqında? Sevgidə bütünləşmək əvəzinə, mən deməkdən yorulmurlar. Hərislik, acgözlük, hər şeydə bir şey ummaq insanları o qədər insanlıqdan çıxarıb ki. İçimizə dönək və bir az ürəyimizlə, duyğularımızla qalaq. Və sadəcə sevməyə çalışaq. Bu musiqini gerçəkdən dinləyərək. Hardasan sualını verməkdən qorxmayaraq. Çünki harda olmaq deyil, Var olmaqdır önəmli olan.  Var olduğuna əmin olmaq!

Posted in Şizofrenik sayıqlamalar | Tagged , , , | Leave a comment

Bakısayağı Venesiyada


1) 1988-ci ilin Bakısı. Venesiya şəhərciyində anamla mən 2) 2012-ci ilin Bakısı. Venesiya şəhərciyində

1) 1988-ci ilin Bakısı. Venesiya şəhərciyində anamla mən 2) 2012-ci ilin Bakısı. Venesiya şəhərciyində

Rus-proletar şairi Maksim Qorki Bakını Xəzər sahili boyu yanan işıqları ilə İtaliyanın Neapol şəhərinə bənzədirmiş. Əhmədli qəsəbəsindəki Neapol dairəsini xatırladım. İndi bilmirəm, Bakını Venesiyaya bənzədiblər, ya yox, artıq Bakıda bir “Venesiya şəhərciyi” var. Mən Venesiyada olmamışam, Bakıda isə 25 ildir yaşayıram. Və bu günlərdə yolum Azneft meydanındakı “Venesiya şəhərciyi”nə düşdü. Əslində bu məkan Sovet dövründə də var idi. Uşaq vaxtı kiçik körpünün yanında çəkdirilən fotomu xatırlayıram.

Qayıqlara minmək üçün kassanın önündə növbədir. On beş dəqiqəlik gəzinti böyüklərə 3 manata, 2-12 yaş arası uşaqlara isə 2 manata başa gəlir. Qayıqlarda yer boşalan kimi biletlər satılır. Yəni on beş dəqiqədən bir. Doğrusu böyük marağın olmasa çətin ki, səbrlə gözləyəsən.

Continue reading

Posted in Yolüstü cızmaqara | Tagged , , , | 2 Comments

“Eynşteynin Allahı”


Bu günlərdə əlimə Krista Tippetin “Einstein’s God” adlı bir kitabı keçib. Kitabda bir sıra elm adamı ilə din və elm üzərinə maraqlı söhbətlər yer alır. Oxuduqca əslində bir daha anlayıram ki, din bir yoldur. İnsanlar müxtəlif cür yeriyir bu yolda.

Bir vaxtlar İslam dinini anladığımı və müsəlman olduğumu dərk etdiyimi düşünürdüm, namaz qılırdım, oruc tuturdum. İndi bunları keçmişdə deməyim həyatımda nələri dəyişib bilmirəm. Amma günlərin bir günü qərara gəldim ki, deistəm. Söz qulağa yad səslənir, yəni Allaha inanıram, amma din artıq məni özünə cəlb etmir. Hər şey də suallardan başladı. Suallarla dinə gəldim, suallarla da üzü məscidə sarı uzaqlaşdım dindən.

Continue reading

Posted in Yolüstü cızmaqara, Şizofrenik sayıqlamalar | Tagged , , , , | 5 Comments

Taksimdə küçə musiqiçiləri


“Küçə musiqiçiləri” deyəndə çoxları bu işlə məşğul olanları aşağılamış olduğumuzu düşünür, amma elə deyil. Əslində bu da bir sənət növü və ya özünüifadə tərzidir. Mən bu istedadları hər hansı bağlı salonlarda dinləməkdən çox küçələrdə görəndə sevinirəm. Daha azad və vaxtsız, məkansız görünürlər sanki.  Qısacası, İstanbulun İstiklal caddesi boyu önümə çıxan və qulağımı məşğul edən bir neçə ifanı sizinlə paylaşıram.

Posted in Videokast | Tagged , , , | 1 Comment

Kilisə-Allahın evi-Allahu Əkbər


Müqəddəs Antuan Katolik Kilisəsi, İstanbul

Müqəddəs Antuan Katolik Kilisəsi, İstanbul

Taksim, İstiqlal caddəsi (prospekti) Müqəddəs Antuan Katolik Kilsəsinə sabah tezdən yolum düşdü. Qapıda 18-20 yaşlarında bir oğlan qarşıladı məni, divarlarda dua saatları (Türkcə, İngiliscə) yazılıb, girişdə sağ tərəfdə xristian dininə aid kitablar və altında qiymətləri yazılıb. Təxminən bizim pulla 75 qəpik, ən bahalısı 1.50 AZN.

Şamlar da satılır. İçəri girən xristian dini inancını daşıyanlar şam alıb bir köşədə yandırırlar. Gözümə hicablı qadın dəyir. İki qızı ilə kilisəyə gəlib, divarlara və divarlardakı ikonlara baxır. Dua etmək üçün sıralanan oturacaqların birində oturub şəkil çəkdirir. Məni gülmək tutur, o buraya turist kimi gəlib. Qapının girişində isə yazılıb: Bura Allahın evidir…

Continue reading

Posted in Yolüstü cızmaqara | Tagged , , , , , , | 2 Comments

Su aydınlıqdır…


Aya Sofia, İstanbul

Aya Sofia, İstanbul

Mart ayının 12-dir gecənin keçdiyindən əminəm. Çünki bənzər sayıqlamalar həftə sonları yalnızlığında, boğucu hönkürütlərlə başlayır. Bir göz yaşı çabası sonra da qurutmağı xeyli müddət bacara bilmədiyin su axır gözündən. İçini aydınlatmaq üçün. Su aydınlıqdır deyir O. İçim aydınlanır, uzun həftələrdən sonra. Bir qaşıq sulu yemək səbəb olur buna. Sulu yemək, bildiyiniz sup, Onun sulu yemək vacibdir deməsini xatırladım və su gözümü tutdu. Aydınlatdı ürəyimdəki sıxıntıları.

İnsan oğlu, eləcə də insan qızı unudur, heç vaxt unutmayacağını dediyi şeyləri unuda bilir. Biriniz yox deyə etiraz edə bilərsiniz. Elə şeylər var ki, mən heç vaxt unutmaram deyirsiniz. Amma unudursan deyirəm gözünün içinə baxa-baxa. Çünki Continue reading

Posted in Şizofrenik sayıqlamalar | Tagged , , , , , , | Leave a comment

“Çürümənin kitabı”


Həyatına girməsini istədim-dedi, yarı melanxolik, yarı fleqmatik tanışım. İçinə yazıb: “Kitabı məndən öncə yazan E.M.Cioran-a çox hirsliyəm”. Bu ki düşüncə tərzini alt-üst edir, beynində oturuşmuş doqmatik təfəkkürü sökür. Yer üzü Yaradanın günahıdır. Öyrənilən hər şeyi rədd etməkdir insanın özü olması. Yalnızlıq kimsəsizlik deyil, kimsələrin arasında acı çəkməkdir. Budur “Çürümənin kitabı”.

Posted in Şizofrenik sayıqlamalar | Tagged , , | Leave a comment

Qulağı ilə seçim edənlər…


www.rabita.azOkan Bayulgen hər nə cür insan olursa olsun mənimlə razılaşarsınız ki, başı işləyir. Heç danışmasın elə üzünə baxanda görürsən ki, adam həyatını bugünə qədər boşuna yaşamayıb, üzündə bir intellekt xarizması oturuşub. Sizə Bayulgeni mədh etmək üçün yazmıram. Ondan da uğurlu örnəklər verə bilərəm. Amma bir az başqa şeyləri paylaşmaq istəyirəm bu gün. Zəhər kimi ağıllı kişilər, yəni kişi cinsindən olan düşünərlər (kim necə istəyirsə adlandıra bilər), invariant yanaşan insanların bəzən şəxsi həyatına göz atırsan.

Bayulgeni başda misal çəkdim, çox erkən yaşda evlənibmiş, bir neçə dəfə boşanıb. Evləndiyi qadınlar da gözəldir, cazibədardır, tanınır və.s amma üzündə bir ağırlıq görmürəm və həmən beynimi bu sualla yoruram: “Görəsən ağıllı kişilərin ağlı ilə gözə girməyən kişilərdən fərqi nədir?”  Ya da belə deyim ortaq cəhətləri: çevrəmin ən gözəl qızı mənə aid olmalıdır. Hahha… Continue reading

Posted in Şizofrenik sayıqlamalar | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Facebook docs istifadə edirsiniz?


Facebook docs screenshot görüntü

Bir zamanlar FriendFeed var idi (indi də var), bəlkə Azərbaycanda çox xatırlanmır, amma Türkiyədə xeyli səs salmışdı. Hələ istifadə edənlər var. Sonra Facebook gəldi, bu dəfə  Azərbaycanda da əməllicə məşhurlaşdı (hazırda 782 min istifadəçi var).

Facebook bu yaxınlarda 35 ədəd risk faktorunu açıqladı, birinci yerdə istifadəçiləri itirmə riski durur. Bu narahatlıqla Facebook mütəmadi olaraq yeniliklər edir, ən son açıqladığı Timeline (Zaman Tuneli) da buna bir nümunə ola bilər. Amma bir istifadəçi olaraq hər zaman bu suala cavab axtarmağa çalışırdım: “Facebook səhifəmdə niyə pdf, doc və.s kimi formatda materialları paylaşa bilmirəm. Bunu yalnızca birinə şəxsi məktub göndərdiyimdə edə bilirəm və yalnızca link olaraq yerləşdirə bilirəm?” Continue reading

Posted in Yeni mediaya giriş | Tagged , , | Leave a comment